a (3)

NEDENDİR BİLİNMEZ

By Tuncay Büyükdişli, 3 Haziran 2015

NEDENDİR BİLİNMEZ

 

Nedendir bilinmez, içim geçer yaşımın ötesine, kabıma sığmam bazen

 

Herkesi bana uzak,

Herkesi bana soğuk hissederim.

 

En yakınlarımdan bile kaçmaya başlarım. Derin yalnızlığımla kucaklaşmak için, zaman yaratırım. Kendimle salt kendimle baş başa kalmak çok iyi gelir bazen, soğuk ve karanlık hissederim her yeri, ışıksız güneş yoksulu bir kapıdan içeri girerim.

 

Nedendir bilinmez, zaman zaman kurgular ve yaşarım boz bulanık bir tutkuyu… Adı üzerinde boz bulanık, kendimin bile adlandıramadığı-tanımsız duygular diyelim buna. Yaşamak güç gelince canıma, boz bulanık tutkularımla yaşarım. Bir bakarım bu atmosferin dışında,  farklı bir hava teneffüs ettiğim. Sorgularım sürekli dünyayı, kendimi, dalar dalar giderim cevap ararım kafamdaki sorulara.

 

Neden aklım uzaklarda,

Haykıran denizlerde.

Kışın tam ortasında, derin bir gecenin içinde,

Niçin her şey buruk…

Bilinmez…

Barış niçin savaştan süzülür gelir

Aşk niçin nefretle bütünleşir, ihanetsiz değildir

Zenginlik için fakirlik neden şart

Nereye gidiyor masumiyetimiz?

Ey insanlık!

 

Ne kadar kirletmişiz ruhumuzu, sadelikten uzaklaşıp entrikalara, çıkar yumaklarına gömülmüşüz.

Oysa hepimizin sonu ikiye bir çukurun içinde ebedi uyku değil mi?

Beni başka bir zaman dilimine çağıran ezgiler hissediyorum, ruhun maddeden önde geldiği, tutkuların duygulardan öncelikli olduğu, müziğin gürültünün önüne geçtiği bir yer burası.

Farklı bir zaman dilimi…