ÇAĞIN HÜZÜNLERİ

ÇAĞIN HÜZÜNLERİ

By Tuncay Büyükdişli, 30 Mayıs 2015

ÇAĞIN HÜZÜNLERİ

 

Çağın hüzünlerini siliyorum yüzümden

Acımayın, bırakın peşimi,

Bir rüzgâr gibi geçip gittim aranızdan

Bir rüyaydım diye düşünün, aramayın izimi!

Deniz aşırı diyarlara..

Ufuktaki uzak dağlara, git gidebildiğin kadar diyorum

İstiyorum kaybolsun birbiri ardınca şehirler

Adsızım,

Ülkesizim,

Dilim, ırkım yok..

Mutluyum böylesine.

 

Korkum var tekilliğimden

Adımı bıraktım bir yerlerde

Hiçbir adın taşıyamam ülkesini

Her adın bir coğrafyasına, diline ait olmayı

Her adın kişiliğini üstlenmeyi reddediyorum.

 

Kaçmış gelmiş gibiyim,

Arkamdan vuranlara

Oysa bendim arkamı güvenip dönen.

Hep aynı hikâye her şey aynı;

Suçlu insanın kendisi

Kırıldıkça öğretiyor hayat boş vermeyi

Bıktım “insanların içinde insana hasret” yaşamaktan

Adsızım ben, ülkesizim, dilim, ırkım yok

Şimdi siste kaybolmuş o kent, o sevgili

Kendimi bulamıyorum şimdi,

O şehirde;

Küçülmüş üzerime düşmüş, ağırlığı üzerimde.

Adımı almadım, bıraktım bir yerlerde.