digital (216)

By Tuncay Büyükdişli, 21 Ağustos 2015

İÇİMİ DÖKTÜM GECEYE

 

“Bilmek yanmaktır”

 

Ayın ışıkları süzülürken odama,

Çığlık atıyorum, en derinde gecenin

Duvarlar üzerime üzerime geliyor.

Bitip tükeniyorum,

Kendini abide sananların

Gündüzden kalma ahkamları;

Tırmalarken kulaklarımı.

Herkes vuruyor birbirini sözcüklerle yüreğinden,

Ünlemler saplanıyor göğsüme,

Emek ve vefa’dan bahsedenler satarken birbirlerini.

Çıkıyorum odamdan, kayboluyorum gecenin içinde

Kurtulamıyorum soru işaretlerinden

Ateşler yanıyor içimde,

Oklarını salıyorlar üzerime cehaletin parmakları,

Cam kırıklarıyla dolu yüreğim,

Sakın gelmeyin.

Kaç kez ölür insan, kaç kez dirilir bir gecede

‘Gel-git”lerinden ruhumun.

Sabaha bıraktım küllerini;

Kaç şiir yazdım, kaç şiir yaktım,

Yaşlar süzülürken gözlerimden.

Dem oldu geceye;

Yüreğimin susmayan çığlıkları.

 

20-08-2015 / Gaziantep