a (2)

By Tuncay Büyükdişli, 19 Ağustos 2015

GÖZALTI

 

Nefesimden çıkıp oturdular karşıma,

Küçücük odamda;

Betimlenemeyen, görünmez adamlar.

Uykusuz kaldım tüm gece,

Hesap verdim, sorgulattım kendimi

Gözaltındaydım.

 

Sorguladım, sorgulattım,

Çapraz sorgulardan geçirttim kendimi.

Buldular suçlarımı, üzerine yenilerini de eklediler;

Düzenin kokuşmuşluğundan payıma düşeni;

Kabullendim hepsini.

 

Vicdanıma sadaka veriyordum;

Susturacak kadar.

Ah, vah diyordum sızlanarak,

Aynada bakamıyordum gözlerimin içine.

Bağırıp, çağırıp lanetliyordum herşeyi,

Utanıyordum çünkü suçluydum,

Yüzleşmekten korkuyordum kendimle.

 

Soysuzlaşıyordu tüm düşünceler,

Un ufak oluyordu adaletsizlikten.

Teslim ediyorduk kendimizi;

Duygusallığın ve güçsüzlüğün arkasına.

Ortağı olup suçun ve pişmanlığın,

İyilikle vuruyorduk birbirimizi;

Adaletsizlikle aldatırken.

 

Hiçbir şey yapmıyorduk,

Adalet  için,

Kaçak döğüşüyorduk.

Ah vahla okşuyorduk vicdanlarımızı.

İyiydik, çok iyiydik,

Vicdanlıydık;

Ama adaletsizdik sonuna kadar.

 

Büyük bir gözaltıydı hayatımız,

Kendi gözlerimizin altında…

 

17-12-2014  /  20-04-2015a (2)