moment (1)

By Tuncay Büyükdişli, 19 Ağustos 2015

EBEDİ MUTLULUK

 

Bütün inceliklerini sunmak isterdim sana hayatın,

Oysa,

Ölüm fısıldıyor kulağıma

Tut ellerimi nolur, içim bomboş şimdi,

Savrulup çarpıyor yüzüme,

Kaşıdıkça kanayan yaralarım.

 

Sunmak isterdim sana;

“Dünyanın bütün çiçeklerini”,

Güneşin aydınlığını.

Ama ne vakit düşünsem bunları;

Ağlamak geliyor içimden hıçkırarak.

Karanlık dehlizlerine daha da gömülüyorum

Ruhumun, boğuluyorum.

Vuruyor sahilime, dalga dalga

Zehir zemberek acılar.

Ne bekliyorsun ki bir tanem;

Kendimde olandan başka…

 

 

Bu aşkı öldürmek gerek;

Ne kadar zor oysa benimle mutlu olmak;

Düşlerimin sesi ile acılarımın çığlığı arasında

Gidip gelirken.

Aynanın karşısında ölüm yansırken yüzüme.

 

Sessizlikte bir uğultu içimin can çekişleri

Ölmeye razıyım kurduğum dara ağacında

Ebedi mutluluğa kavuşmak için…

 

11-12-2014moment (1)