1618535_710550135634812_175784856_n

By Tuncay Büyükdişli, 19 Ağustos 2015

ÇOCUK

 

Ahırdan bozma evlerin

Yeşilden yoksun çöp dolu sokakların

Çiçeğisin sen çocuk.

 

Çöp bidonlarında umut toplayan

Dünyanın ağırlığını sırtına yükleyen,

Yüreği büyük, kendi küçük,

Koca adamsın sen çocuk.

 

Kederli ve kuşkulu gözler yakışmamış yüzüne

Her sabah çıkıyorsun ekmek parası için,

Hiç çocuk olmadan

Büyümüşsün  koca adam olmuşsun…

 

Barış ve özgürlükten bahseden;

Cennet için dünyayı cehenneme çeviren

Canavarlar dünyasının masumusun sen.

 

Sen içimizde solan çiçeklerimizi sula,

Kana susamış zalimleri,

Yeryüzünü kana bulayanları örnek alma kendine…

 

Mermi kovanları oyuncağın olmuş

Her yanında alevler;

Gökyüzünden gelen füzelerin yarattığı.

 

Hava ağır lime lime et kokusu;

Zalimlerin cennetinde can çekişen

Kana bulanmış bedenlerin.

 

Tertemiz dünyanda oynarken kirlenme çocuk ne olursun

Geleceğin katili, zalimi olma,

Yok olma çocuk acılar içinde

Gözyaşların yüreğini boğmasın.

 

Sen barışsın çocuk, tertemiz bir dünyasın oysa.

Sen umutsun çocuk,

Yokluk yoksulluk,

Patlayan bombaların içinde.

 

Sen yetim bırakmayasın çocukları

“Yetim kaldım” diye,

Can yakmayasın, canımı çok yaktılar diye

Zaman örtecek kanayan yaranı,

Bitmek bilmeyen bir sızı bırakarak.

 

 

 

Anla beni çocuk

Benim de yanıyor içim senin gibi

Uyuyamıyorum;

Kabuslarımla yüzleşmekten, benim de payım var mı diye?

Bu düzen böyle gitmez,

Biliyorum beni anladığını;

Korktuğumda bu zaten

Sen anladıkça beni yanıyorum kor ateşlerde

Su ol çocuk, ak üstüme.

 

EYLÜL 2014

 

1618535_710550135634812_175784856_n